صورت های مالی از چه عناصری تشکیل شده اند ؟
صورت های مالی از عناصر خاصی تشکیل شده اند که بدون انها صورت مالی وجود خارجی نخواهد داشت مهمترین انها شامل دارایی ، بدهی ، حقوق صاحبان سرمایه ، درامد ، هزینه ، آورده صاحبان سرمایه ، ستانده صاحبان سرمایه می باشد که در ادامه هر یک از انها را به تفکیکی توضیح خواهیم داد :

دارایی ها : دارایی ها یکی از عناصر تشکیل دهنده صورت های مالی هستند . دارایی به اموال شرکت به شکل های مختلف گفته میشود . برای اینکه اموال جزو دارایی های قرار بگیرند باید واجد چند ویژگی باشند اول اینکه بوسیله معامله یا به صورت ثابت برای شرکت قابل دسترسی باشند و همچنین منافع آتی برای شرکت داشته باشند . در مالکیت شرکت و یا بنگاه اقتصادی باشد و اینکه این اموال در دراز مدت یا کوتاه مدت قابل تبدیل به پول نقد باشند در این صورت جزو دارایی های شرکت محسوب میشوند . دارایی ها خود به دو دسته دارایی های جاری و دارایی های ثابت طبقه بندی میشوند که به صورت ذیل در حسابداری تعریف می گردند :

دارایی های ثابت : دارایی هایی هستند که در یک بازه زمانی کوتاه قابلیت نقد شوندگی ندارند اما قابلیت نقد شوندگی در طول زمان را دارند برخی از این دارایی ها مانند ماشین الات و تجهیزات ، ابزار و وسایل مورد استفاده برای انجام کار این دارایی ها در طول زمان هم ممکن است دچار استهلاک شوند و از قیمت انها کاسته شود .

دارایی های جاری : این دارایی ها به گروهی از اموال گفته میشوند که قابلیت نقد شدن در یک زمان کوتاه را داشته و می توان در طول یکسال آنها را به پول نقد تبدیل کرد برخی از انها مثل وجه نقدی که در بانک سپرده شده است ، سرمایه گذاری های کوتاه مدت ، اسناد دریافتنی ، بدهکاران ، اوراق بهادر. اینها دارایی های در گردش و قابل نقد شدن در یک دوره کوتاه هستند.

دارایی های نامشهود : این دارایی ها در واقع نوعی حق معنوی اموال هستند مثل حق اکتشاف معادن ، حق اختراع ، حق ثبت و غیره که جزو داریی های نامشهود موسسه و فرد و یا بنگاه اقتصادی محسوب میشوند .
انواع دارایی در صورت های مالی

بدهی ها : بدهی در واقع نوعی تعهد است که شرکت به طرف های معامله خود دارد یعنی در قبال دریاقت کالا ، مواد اولیه و یا خدمات خاص بنگاه اقتصادی به بستانکارانش ضمانت بر آورده کردن این تعهدات را می دهد بدهی ها می توانند بر دو نوع بدهای های جاری یا بدهی های بلند مدت باشند . بدهی های جاری بدهی هایی هستند که باید حداکثر در یک دوره مالی تسفیه شوند این بدهی های بدهی های کوتاه مدت هم نامیده میشوند و باید در پایان سال از دارایی های جاری کسر گردند مثلا حقوق و دستمزد پرسنل جزو بدهی های جاری است که باید تا پایان سال مالی تسفیه گردد . اما بدهی های بلند مدت بدهی هایی هستند که می توان انها را در یک بازه زمانی طولانی تر از یک دوره مالی تسفیه کرد این بدهی ها مانند وام های بلند مدت بوده که پرداخت انها از محل سرمایه گذاری های بلند مدت صورت میگیرد .

حقوق صاحبان سرمایه : حقوق صاحبان سرمایه منافع اشخاصی است که در شرکت سرمایه گذاری کرده اند و از جمع دارایی های و بدهی های بنگاه اقتصادی بدست می آید . حقوق صاحبان سرمایه در واقع مانده دارایی بعد از جمع بدهی ها و دارایی ها می باشد .

درامد : انچه که از تولید محصول یا فروش خدمات نصیب سازمان میشود درامد بنگاه اقتصادی تلقی میشود البته سرمایه ای که توسط سرمایه گذاران وارد سازمان میشود جزو درامد محسوب نمیشود و آورده سهامداران نامیده میشود.

هزینه : هزینه به مواردی اطلاق میشود که به طور مستقیم یا غیر مستقیم صرف تولید محصول و یا ارائه خدمات میگردد . هزینه های مستقیم مثل هزینه خرید مواد اولیه و هزینه های غیر مستقیم مانند هزینه حقوق و دستمزد ، هزینه خرید تجهیزات و ماشین آلات و برخی دیگر . هزینه ها از دارایی های شرکت کسر می گردند .

آورده صاحبان سرمایه : گاهی به علت سرمایه گذاری های بلند مدت سهامداران و صاحبان سرمایه صاحب سود میشوند سودی که صاحبان سرمایه از این سرمایه گزاری ها بدست آورند را اورده صاحبان سرمایه میگویند .

ستانده صاحبان سرمایه : گاهی شرکت به دلایل مختلف متضرر میشود یا اینکه اقدام به پرداخت بدهی های خود می نماید در نتیجه از میزان سرمایه صاحبان سرمایه به این شکل کاسته میشود به این روند ستانده صاحبان سرمایه گفته میشود .